Anlatacak yazacak çok şeyim var, dedim ya 10 hafta bitti, bir sürü şey birikti, ama onlardan önce dün..
Dün babanla 2. evlilik yıldönümümüzdü :) Aslında geçmişimiz çok daha eskide, onu da başka bir zamana anlatırım.. Neyse, baban istanbulda şimdi çalışıyor, akşam dışarıdaydım geç geldim eve, kapıyı bir açtım mis çiçek kokusu -çiçek göndermiş baban -yoğun baskılara dayanamayarak!-
"Beraber son yıldönümümüz kutlu olsun canım.."
anlamadım önce.. 10 saniye sürmüştür, sonra düştü jeton.. Senden bahsediyor işte, diyor ki seneye 5 haziranda yanımızda -inşallah!- tatlı bir bıdık olacak diyor :) Hemen senin o ilk şirin ultrason resminin üzerine koydum o notu, ikinizi yanyana görünce tabi...zaten sulugözlü olan, ama bu hormonlar yüzünden herhalde, iyice akışkan gözlü olan annen yine perişan oldu :) Mutluluktan sevinçten dağıldı.. Baban işte.. Değişiktir, deli tatlıdır..
Ve sonra bu sabah da işyerinde durmadı aktı benim gözler. Meltem -işyerinden yan komşum, pek sevdiğim- dayanamamış 3. ayını doldurmanı bekleyememiş, sana yeşil beyaz çizgili bir tulum ve mama önlüğü almış :) Bu da senin ilk hediyen :)
Pek kötü oluverdim, yine mutluluktan, biraz endişeden.. Çok miniksin daha korkuyorum bir şey olmasın nazar değmesin, herşey yolunda olsun/gitsin, sen sağlıkla kucağıma gel istiyorum.. Elimde tutuverince 0-3 aylık tulumu.. bütün herşey içime ordan mideme, ordan boğazıma ve gözüme aktı.. Bütün sevinç hisleri, endişeler, heyecanlar hepsi o yeşil tulumda hayat buldu, karmakarışık bir şey oldu, çalkaladı salladı beni bir anda..
Neyse miniğim eğer kız olursan, anne olunca, anne olacağını öğrendiğin gun anlayacaksın benim neler hissettiğimi. Eğer erkek olursan da bil ki eşin bu dönem hep böyle dalgalanacak durulacak..("Anne olunca beni anlarsın" cümlesini de bu kadar erken kullanacağım hiç aklıma gelmezdi :)
Bugünlük de bu kadar olsun. Son cümle yine babana gelsin..
Seni çok seviyorum canım kocam, 2. yılımız, inşallah! iki kişilik son yılımız kutlu olsun..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder